Gion Matsuri

เทศกาลกิองมัตสึริ (Gion Matsuri) เป็นหนึ่งในเทศกาลที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น และเป็นงานเฉลิมฉลองประจำปีของศาลเจ้ายาซากะในเขตฮิงาชิยามะ เกียวโต นับย้อนไปถึงยุคโจกัน (ค.ศ. 859-877) เทศกาลนี้เป็นประเพณีฤดูร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ของเกียวโตมานานกว่าหนึ่งพันปี เดิมทีเทศกาลกิองมัตสึริเป็นที่รู้จักในชื่อกิองโกเรียวเอะ (Gion Goryo-e) ชื่อของเทศกาลนี้มาจากชื่อเดิมของศาลเจ้ายาซากะคือ "กิองฉะ" ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของภูเขาฮิเอย์ซัง และบูชาเทพโกซุเทนโน ผู้พิทักษ์สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนา กิองโชจะ หลังจากการปฏิรูปเมจิที่แยกศาสนาชินโตและพุทธศาสนา ชื่อเทศกาลได้เปลี่ยนเป็นกิองมัตสึริเพื่อลบความหมายทางพุทธศาสนาที่ชัดเจนออกไป แม้ว่าคำว่า "กิอง" เองจะยังคงมีรากฐานมาจากพุทธศาสนาก็ตาม ต้นกำเนิดของเทศกาลย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 869 (โจกันที่ 11) เมื่อเริ่มแรกเป็นพิธีโกเรียวเอะ ซึ่งเป็นพิธีเพื่อปลอบประโลมวิญญาณอาฆาตที่เชื่อกันว่าเป็นสาเหตุของโรคระบาด ราชสำนักได้จัดพิธีดังกล่าวครั้งแรกในปี ค.ศ. 863 ที่ชินเซ็นเอ็น ท่ามกลางโรคระบาดที่แพร่หลาย ในปี ค.ศ. 869 มีการตั้งหอก 66 เล่ม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดต่างๆ ของญี่ปุ่น เพื่อถ่ายโอนวิญญาณชั่วร้าย และมีการแห่ศาลเจ้าจำลองสามหลังเพื่อบูชาเทพโกซุเทนโน เพื่อขอพรให้พ้นจากโรคภัยไข้เจ็บ เหตุการณ์สำคัญในปี ค.ศ. 869 นี้ถือเป็นจุดกำเนิดของเทศกาลกิองมัตสึริ ซึ่งมีประวัติศาสตร์อันยาวนานจนมีการเฉลิมฉลองครบรอบ 1150 ปีในปี ค.ศ. 2019 การจัดเทศกาลในช่วงกลางฤดูร้อนมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากสภาพอากาศที่ร้อนชื้นของเกียวโต ประกอบกับความหนาแน่นของประชากรและสุขอนามัยที่ไม่ดี ทำให้เกิดโรคติดเชื้อบ่อยครั้ง ซึ่งในขณะนั้นเชื่อว่าเป็นฝีมือของวิญญาณร้าย แม้ว่าในตอนแรกเทศกาลจะเน้นไปที่ขบวนแห่ศาลเจ้าจำลอง (มิโคชิ โทเกียว) ของกิองฉะ แต่เทศกาลก็พัฒนาไปอย่างมากด้วยการนำรถแห่ยามาโบโกะที่วิจิตรบรรจงเข้ามาใช้ บันทึกจากปลายยุคคามาคุระ (ค.ศ. 1321) แสดงให้เห็นรูปแบบแรกๆ ของยามาโบโกะ จุนโกะ (ขบวนแห่รถแห่) ซึ่งในยุคมูโรมาจิ ชาวเมืองผู้มั่งคั่ง (มาจิชู) ได้สร้างรถแห่ที่ประดับประดาอย่างหรูหรามากขึ้น การรวมกันของโฮโกะที่มีลักษณะคล้ายเสาและรถแห่ที่บรรทุกเด็กนักแสดงสำหรับการเต้นรำกลอง พร้อมด้วยรถแห่ "ยามา" ที่แสดงฉากจากละครซารุงาคุ โน ได้หล่อหลอมให้เกิดยามาโบโกะ จุนโกะอันเป็นเอกลักษณ์ที่เห็นในปัจจุบัน เทศกาลนี้จัดขึ้นตลอดทั้งเดือนกรกฎาคม โดยมีไฮไลท์หลักคือยามาโบโกะ จุนโกะในวันที่ 17 กรกฎาคม (ซากิ มัตสึริ) และ 24 กรกฎาคม (อาโตะ มัตสึริ) และเทศกาลโยอิยามะ (เทศกาลก่อนวันจริง) อันน่าหลงใหลในวันที่ 14-16 กรกฎาคม และ 21-23 กรกฎาคม ซึ่งครอบครัวเก่าแก่จะนำสมบัติล้ำค่ามาจัดแสดง ทำให้ได้รับฉายาว่า "บโยบุ มัตสึริ" (เทศกาลฉากกั้น) ยามาโบโกะ จุนโกะเองมักถูกเรียกว่า "พิพิธภัณฑ์เคลื่อนที่" เนื่องจากความวิจิตรบรรจงของงานศิลปะบนรถแห่ หลังจากหยุดชะงักไป 33 ปีเนื่องจากสงครามโอนิน เทศกาลกิองมัตสึริได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1500 โดยมีชาวเมืองมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูและจัดตั้ง "คุจิโทริชิกิ" (พิธีจับฉลากเพื่อกำหนดลำดับขบวนแห่) การเปลี่ยนแปลงนี้เน้นย้ำถึงการเปลี่ยนผ่านของเทศกาลไปสู่กิจกรรมที่ขับเคลื่อนโดยชุมชน เหตุการณ์สำคัญในปี ค.ศ. 1533 ซึ่งชาวเมืองยืนกรานที่จะจัดขบวนแห่ยามาโบโกะแม้จะมีคำสั่งอย่างเป็นทางการให้ระงับพิธีชินโต แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นอันลึกซึ้งและลักษณะที่เป็นอิสระของเทศกาลได้อย่างชัดเจน ปัจจุบัน เทศกาลกิองมัตสึริไม่เพียงแต่เป็นหนึ่งในเทศกาลที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังติดอันดับหนึ่งในสามเทศกาลใหญ่ของเกียวโต หนึ่งในสามเทศกาลใหญ่ของญี่ปุ่น และหนึ่งในสามเทศกาลฮิคิยามะใหญ่ของญี่ปุ่น ตอกย้ำสถานะของเทศกาลในฐานะงานวัฒนธรรมที่สำคัญยิ่ง